سپید 1
از راه می رسی
۵ عصر سه شنبه
با خورجینی از خوردنی و خاطره در دست
می نشینیم زیر سایه بعد از ظهر اردی بهشت.
بعد از چقدر ندیدن و نگفتن
در فاصله خجالت آور بین تعارف و تعریف
بوسه شیرین و گریه ی شور
-اگر چه دو طعم متناقض-
ولی عصرانه ی خوبیست.
+ نوشته شده در جمعه هشتم آذر 1387ساعت 7:5 بعد از ظهر توسط یارمحمد عبدی
|
